Suzon van Noort weet uit eigen ervaring hoe ontwrichtend zulke momenten kunnen zijn. Jarenlang leefde zij vanuit een duidelijke roeping, werkte zij in de zending en bouwde zij stap voor stap aan een leven waarvan zij dacht: dit is wat God met mij voorheeft. Totdat alles begon te schuiven. Verwachtingen stortten in, zekerheden verdwenen en wat overbleef was een innerlijke storm die niet zomaar ging liggen.

Wat haar verhaal zo herkenbaar maakt, is dat zij geen snelle antwoorden biedt. Geen eenvoudige verklaringen waarom dingen gebeuren zoals ze gebeuren. In plaats daarvan beschrijft zij een weg van blijven, van niet weglopen bij God wanneer het pijn doet. Een weg waarin vertrouwen niet betekent dat alles duidelijk wordt, maar dat je leert uithouden in de vragen.

 

In die zoektocht ontstond Finding Him: geen boek dat je vertelt hoe je je leven weer “op orde” krijgt, maar een journal dat uitnodigt tot eerlijkheid. Tot stil worden. Tot ruimte maken voor rouw, twijfel, verlangen en hoop. Het helpt je niet om de storm te beheersen, maar om God te zoeken midden in die storm.

Dat raakt aan iets wezenlijks in ons geloofsleven. We leven in een tijd waarin geloof soms wordt voorgesteld als iets wat vooral moet werken: het moet rust geven, richting bieden, oplossingen aandragen. Maar wat als geloof juist wordt verdiept wanneer het niet werkt zoals je hoopte? Wat als God ons soms niet uit de storm haalt, maar ons leert Hem daarin te vinden?

Voor wie zich herkent in vastlopen, teleurstelling of innerlijke onrust, is dit een bemoedigende gedachte: je hoeft niet eerst sterk, zeker of geestelijk “opgeruimd” te zijn om bij God te komen. Juist met lege handen, met vragen en met pijn mag je je tot Hem wenden.

 

Misschien is dat wel de kern van de wedloop waar we allemaal in staan: niet zozeer harder lopen of beter presteren, maar leren volhouden. Blijven zoeken. Blijven vertrouwen, ook wanneer het leven anders loopt dan je dacht.